Vroeg op een zaterdagochtend, september 2025, net voor het mooie zomerweer om zal slaan, interview ik Annie op haar tuin. Intussen heeft ze de tuin een jaar of acht en in die tijd heeft ze zich ontpopt tot een actief en serieus lid: ‘Als ik ergens bij ben, dan doe ik zoveel mogelijk mee.’ Na een korte fotoshoot, drinken we thee in de zon en praten.

Waarom een volkstuin?
Toen haar pensioen een jaar of tien geleden naderde, stelde ze zich bewust de vraag : ‘Wat wil ik straks?’ Bepaalde herinneringen stuurden haar richting tuinieren en ze had voorbeelden. ‘Als kind logeerde ik op de boerderij van mijn opa en oma. Ik vond het leuk om achter oma aan te scharrelen in de grote moestuin.’ Annie kwam over het algemeen veel buiten. ‘We waren met 9 kinderen. ’s Zomers gingen we vaak naar een klein eilandje in de Westeinderplas. We sliepen daar ook.’ Haar ouders huurden dat eilandje dichtbij een natuurgebied. Er moest veel gesnoeid worden en haar moeder had daar bloemen.
Annie besloot voor een volkstuin bij V.T.V. Blijdorp te gaan. Ze kwam wel eens op bezoek hier en de gemêleerde sfeer beviel haar.

Wat voor tuin wilde je?
Annie had zich goed voorbereid: cursus tuinieren bij de Volksuniversiteit, tuinenreisje naar Engeland. ‘Ik wilde een cottage-achtige tuin met het hele jaar door aantrekkingskracht voor vlinders en insecten.’ Eerst stond ze twee jaar op de wachtlijst en koos uiteindelijk voor tuin 81 met een ruim, licht huisje. De tuin was strak aangelegd, maar ze liet de gevarieerde aanplanting zoveel mogelijk zijn gang gaan voor de cottage-sfeer. Vlonders , hekwerk en ook de vierkante vijver hield ze in stand. Die vijver wordt bijgehouden door vriend Ben, die geen tuinman is maar wel graag op de tuin is.

Je rol binnen de V.T.V.?
‘Ik doe tuinkeuringen. Leuk om andere tuinen te zien.’ Aan klusdagen doet ze mee als het uitkomt en ze neemt graag deel aan snoei- en composteer cursussen. Ze is meestal aanwezig bij georganiseerde activiteiten, zoals vorig jaar, toen het jubileum gevierd werd. ‘Allemaal leuk, zelfs de Bingo.’ Zelf organiseerde ze een zangmiddag met haar Strijdkoor Ondersteboven.
Daarnaast, om het bestuur te steunen, was ze bij vrijwel alle overleggen en inspraakmomenten met de gemeente over het voortbestaan van de volkstuinen.

Iets over jezelf?
Na haar studie psychologie was ze haar hele leven werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg. ‘Vooral het opzetten van hulpverlening aan vrouwen was een interessant nieuw terrein.’ Ook nieuwe therapieën zoals EMDR boeiden haar vanaf het begin. Nu, naast tuinieren is er Tai Chi, waar ze vlak voor haar pensioen mee begon. Door de tuin besteedt ze steeds minder tijd aan handwerken, een hobby waarvoor ze wel van alles in huis heeft.

Verder nog iets relevants of interessants?
‘Met veel plezier woon ik al 45 jaar in Centraal Wonen De Banier.’ Dit complex in de Agniesebuurt telt 52 woningen. De bewoners vormen een gemeenschap. ‘Ik ben eigenlijk wel een beetje een groepsmens,’ besluit Annie. Die conclusie lijkt uw redactielid aan de voorzichtige kant.

Tekst: Diet van Velzel
Foto: Diet van Velzel