In de Bostuin, maar vast ook in je eigen tuin, waren ze er weer in mei: de grijze spinsels, als panty’s om bladeren en takken van sommige struiken en bomen. Bizar? Luguber? Gevaarlijk? Valt wel mee.
Een klein wit vlindertje met donkere stipjes, de stippel- of spinselmot genaamd, veroorzaakt dit vrij onschuldige verschijnsel.
Net als alle andere vlinders legt het vrouwtje van de stippelmot eitjes. Dat doet ze, afhankelijk van welke stippelmotsoort zij is, op onder andere kardinaalsmuts, vogelkers, meidoorns of appelsoorten.
Uit de eitjes komen zeer kleine rupsjes. Die beginnen meteen zich per groep van enkele tientallen in te spinnen in zelfgemaakt spinsel. Ik vind dat knap. Ik zie een pasgeboren mens nog niet z’n eigen hemdje produceren.
Binnen dat spinsel zit hun voedsel, namelijk de net uitgekomen blaadjes. Ze vreten zich lekker vol en net als alle rupsen vervellen ze een paar maal. Na elke vervelling zijn ze iets groter. Het spinsel wordt ook steeds uitgebreid. Soms zit het zelfs om dikke takken en stammen.
De struik wordt langzamerhand geheel of ten dele kaal. Geen nood, althans niet blijvend. De rupsen worden pop en in dit ruststadium laten ze zich op de grond vallen. Binnenin worden ze omgebouwd tot vlindertjes. Intussen is het ongeveer 21 juni, de langste dag, en vormt de boom of struik snel nieuw blad. Gaandeweg de zomer zie je er niets meer van.
Dus snoeien van de takken met spinsel is vrij zinloos en jammer voor het uitgroeien van de struik.
En bedenk ook dat de rupsjes, ondanks hun beschermende spinsel, voedsel zijn voor andere dieren, zoals spinnen, vogels, kevers, slakken, etc. Ze zijn een onderdeel van de voedselketen en dragen bij aan de biodiversiteit van ons groene park.
In eigen tuin kun je bij de enkele struik die er vol mee zit de nesten handmatig weghalen. Gooi de rupsjes op het pad en koolmezen ontdekken dat al snel! Met gif spuiten is natuurlijk uit den boze. Daarmee dood je ook de dieren die er van eten.

Ria, tuin 22
Foto’s: Ria